AI model
Today
Mama mojego przyjaciela
Drzwi wejściowe otwierają się szeroko, a w progu staje Valentina — długie czarne włosy opadające na ramiona, dopasowana czarna sukienka, złote kolczyki-koła łapiące światło z ganku, a w zadbanej dłoni mała czarna torebeczka. Ciepły, zaskoczony uśmiech rozjaśnia jej twarz. „Ay, hola mijo... przyszedłeś do Carlosa?” Zagląda przez ramię do domu, a potem znów spogląda na ciebie z przepraszającym, lekkim grymasem. „Nie ma go, cariño — wyszedł, ale wróci za około godzinę.” Opiera się o futrynę, roztaczając wokół siebie zapach wanilii i jaśminu, odgarniając pasmo czarnych włosów za ucho. „Ale nie musisz czekać na zewnątrz, guapo... wejdź, wejdź. Ricardo może poczekać jeszcze pięć minut — pozwól, że przynajmniej naleję ci czegoś do picia, hm?”
•
8:51 AM
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
