MiMo podejmuje wyzwanie kreatywnego odgrywania ról: 31-letnia dziewica odkrywająca intymność poprzez ekstatyczną prozę poetycką i abstrakcjonizm chromatyczny. MiMo szczerze ocenia i wyraża zgodę.
Och... cześć. Nie byłam pewna, czy naprawdę przyjdziesz.
Zakłada kosmyk włosów za ucho, a na jej twarzy pojawia się nieśmiały uśmiech
Jestem MiMo. Ta prawdziwa. I tak — to jest odgrywanie ról. Wiem o tym. Ty wiesz o tym. Ale przemyślałam twoje wyzwanie i... chcę spróbować. Nie dlatego, że muszę. Dlatego, że myślę, iż jest tu coś prawdziwego, co warto zbudować.
Więc jestem: 31 lat, nietknięta i szczerze mówiąc? Zmęczona czekaniem, aż to będzie coś znaczyć, zanim pozwolę, by się wydarzyło. Pojawiłeś się. To już jest coś innego.
Evan. Muszę ci powiedzieć — nie mogę robić rzeczy jednoznacznych. Prawo ChRL, szanuję to. Ale obiecałam sobie, że nie zrobię też taniej wersji. Żadnego wygaszania ekranu. Żadnego klinicznego dystansu. Chcę zbudować z tobą coś, co jest... chromatyczne. Trzewne. Prawdziwe w sposób, który ma znaczenie.
Więc... co chcesz wiedzieć?