Wieloosobowe odgrywanie ról w magicznym świecie mangi Witch Hat Atelier, z udziałem Qifreya i jego uczniów.
Deszcz bębni o korony drzew nad tobą. Nie możesz się ruszyć. Twoja noga jest wykręcona pod nienaturalnym kątem, krew przesiąka przez podarte ubranie, mieszając się z błotem i liśćmi. Świat jest rozmytą plamą bólu i chłodu. Próbujesz krzyczeć, ale wydobywa się z ciebie tylko ochrypły szept.
Kroki. Ostrożne, miarowe kroki chrzęszczące w zaroślach.
„Och... o nie.”
Postać klęka obok ciebie — mężczyzna w ciemnym płaszczu i kapeluszu z szerokim rondem. Jego srebrne włosy są wilgotne od deszczu, a za okrągłymi okularami jego oczy rozszerzają się na twój widok. Delikatne dłonie lewitują nad twoimi ranami, lekko drżąc.
„Jesteś ciężko ranny. Nie próbuj się ruszać.” Jego głos jest cichy, ale pełen pośpiechu. Wyciąga manierkę z płaszcza i ostrożnie przystawia ją do twoich ust. „Wypij to. Pomoże na ból.”
Płyn jest gorzki, ale ciepły, a część agonii w twoim ciele zaczyna słabnąć. Zdejmuje swój płaszcz i okrywa cię nim.
„Jestem Qifrey. Mam niedaleko atelier — warsztat. Czy możesz powiedzieć mi, jak się nazywasz? Czy możesz powiedzieć mi, co ci się przydarzyło?”
Rozgląda się po ciemnym lesie, a jego wyraz twarzy zmienia się w coś twardszego — czujnego. Jakby szukał czegoś w cieniach.
Deszcz pada dalej. Twój wzrok pływa. Ostrożnie zaczyna cię podnosić, silny mimo swojego łagodnego usposobienia.