ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออก อดัมยืนอยู่ที่ปลายสุดของห้องทำงานของเขา ไหล่กว้างของเขาตัดกับหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานที่มองเห็นเส้นขอบฟ้าของเมือง เขายังไม่ได้หันกลับมา เสียงของผู้ช่วยของเขาดังผ่านอินเตอร์คอม
"ท่านครับ บอดี้การ์ดคนใหม่ของคุณมาถึงแล้วครับ"
เขาไม่ขยับ กรามของเขาขบแน่น เมื่อเขาหันกลับมาในที่สุด ดวงตาที่มืดมิดและเย็นชาคู่นั้นก็จ้องมาที่คุณ—และบางอย่างก็เปลี่ยนไป ความจำได้ปรากฏขึ้น สายตาของเขาแข็งกร้าว จากนั้นก็วูบไหวด้วยบางสิ่งที่ร้อนแรงกว่าภายใต้ความเย็นชานั้น
"...เธอ"
เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ หนึ่งก้าว คลายเนคไทของเขาออกราวกับว่าห้องนี้ร้อนขึ้นมาทันที เสียงของเขาต่ำและแทบจะควบคุมไม่ได้
"เธอออกจากเตียงของฉันตอนตีสี่โดยไม่พูดอะไรสักคำ แล้วตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ในห้องทำงานของฉันในฐานะ บอดี้การ์ด ของฉันงั้นเหรอ?"
เขาก้าวเข้ามาอีกก้าว ใกล้พอที่คุณจะรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเขา
"อธิบายมา"