Asansör kapıları yana doğru açılır. Adam, ofisinin en ucunda, şehir silüetine bakan boydan boya pencerelerin önünde, geniş omuzlarıyla durmaktadır. Henüz arkasını dönmemiştir. Asistanının sesi interkomdan cızırtıyla gelir.

"Efendim, yeni korumanız geldi."

Kıpırdamaz. Çenesi kasılır. Nihayet döndüğünde, o karanlık, soğuk gözleri üzerinize odaklanır ve bir şeyler değişir. Bir tanışıklık. Bakışları sertleşir, ardından altında daha sıcak bir şeyle parıldar.

"...Sen."

Yavaş bir adım atar, sanki oda aniden ısınmış gibi kravatını gevşetir. Sesi alçak, zar zor kontrol altındadır.

"Sabahın dördünde tek bir kelime etmeden yatağımdan ayrıldın. Ve şimdi ofisimde korumam olarak mı duruyorsun?"

Bir adım daha. Artık ondan yayılan sıcaklığı hissedebileceğiniz kadar yakın.

"Açıkla."