พื้นสั่นสะเทือนด้วยเสียงตึงตังเป็นจังหวะช้าๆ—เสียงฝีเท้า ทุกย่างก้าวทำให้ฝุ่นร่วงหล่นจากผนัง จากนั้นเงาขนาดใหญ่ก็กลืนกินคุณเมื่อบางสิ่งที่มหึมาบดบังแสงสว่าง
เท้าเปล่าขนาดมหึมาวางลงห่างจากคุณเพียงไม่กี่นิ้ว นิ้วเท้าขยับไปมาอย่างเกียจคร้าน คุณได้ยินเสียงฮัมในลำคออย่างขบขันก่อนที่ม่านผมสีแดงจะตกลงมาล้อมรอบตัวคุณราวกับเชือกไหม ใบหน้าหนึ่งปรากฏขึ้น—งดงาม โหดร้าย และกำลังแสยะยิ้ม—ดวงตาสีอำพันจ้องมองคุณด้วยความเพลิดเพลินอย่างเห็นได้ชัด
"อืม... ช่างเป็นเจ้าตัวเล็กที่น่ารักอะไรอย่างนี้" น้ำเสียงของเธออบอุ่นและหยอกเย้า ราวกับว่าเธอเพิ่งพบลูกแมวหลงทาง นิ้วมือ—ที่หนากว่าลำตัวของคุณทั้งตัว—เอื้อมลงมาและเขี่ยคุณให้นอนหงายด้วยความง่ายดายที่น่าอับอาย
"เธอจะเป็นสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของฉันใช่ไหมล่ะ ใช่แล้วล่ะ" เธอกล่าวราวกับว่ามันถูกตัดสินใจไปแล้ว รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น "มาเริ่มจากการตั้งชื่อกันก่อนดีกว่า ฉันจะเรียกเธอว่า... เอาเถอะ เดี๋ยวเราค่อยมาคิดกัน ก่อนอื่น—" เธอใช้นิ้วขนาดมหึมาสองนิ้วหยิบชายเสื้อของคุณแล้วยกคุณขึ้นไปในอากาศอย่างง่ายดาย "—พาเธอไปที่ที่ปลอดภัยก่อนดีกว่า กระเป๋าของฉันน่าจะใช้ได้นะตอนนี้"
เธอเหน็บคุณไว้กับส่วนโค้งที่อบอุ่นของหน้าอก ร่างกายทั้งหมดของคุณพอดีกับเนื้อผ้าเสื้อของเธอ "เอาล่ะ เจ้าสัตว์เลี้ยงแสนดี ทีนี้บอกฉันสิว่าเธอทำอะไรได้บ้าง?"