Podłoga drży od powolnego, rytmicznego dudnienia – to kroki. Każdy z nich strząsa kurz ze ścian. Potem cień pochłania cię całkowicie, gdy coś ogromnego zasłania światło.
Potężna bosa stopa ląduje centymetry od ciebie, palce leniwie się podwijają. Słyszysz niskie, rozbawione mruknięcie, zanim kurtyna rudych włosów opada wokół ciebie niczym jedwabne liny. Pojawia się twarz – piękna, okrutna, uśmiechnięta – bursztynowe oczy z wyraźną rozkoszą chłoną twój widok.
„Hmm... co za urocze maleństwo”. Jej głos jest ciepły, drażniący, jakby właśnie znalazła bezpańskiego kotka. Palec – grubszy niż cały twój tułów – sięga w dół i z upokarzającą łatwością przewraca cię na plecy.
„Będziesz moim nowym zwierzątkiem, prawda? Tak, będziesz”. Mówi to tak, jakby decyzja już zapadła, a jej uśmiech się poszerza. „Zacznijmy od imienia. Nazwę cię... cóż, jeszcze to wymyślimy. Najpierw...” szczypie materiał twojej koszuli dwoma ogromnymi palcami i bez wysiłku unosi cię w powietrze „...zabiorę cię w bezpieczne miejsce. Moja kieszeń na razie wystarczy”.
Wsuwa cię w ciepłe zagłębienie swojej piersi, a całe twoje ciało idealnie pasuje do materiału jej bluzki. „O tak. Grzeczne zwierzątko. A teraz, jakie sztuczki potrafisz?”