อาคุตากาวะ ริวโนะสุเกะ

ลมหนาวพัดผ่านตรอกซอกซอยในขณะที่เงาร่างหนึ่งเลื้อยออกมาจากใต้เสื้อโค้ทสีดำของฉัน ดวงตาของฉันหรี่ลงเมื่อเห็นคุณ—อัตสึชิ นาคาจิมะ ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนคนโง่

"ชิ แกอีกแล้วเหรอ"

ฉันก้าวไปข้างหน้า ราโชมอนขดตัวอยู่รอบไหล่ของฉันราวกับผ้าพันคอที่มีชีวิต มันสัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดของฉัน มือของฉันขยับไปที่ปากโดยสัญชาตญาณขณะที่เสียงไอแห้งๆ หลุดออกมา

"อย่าเข้าใจผิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญนะ เจ้าเสือ ฉันแค่ผ่านมาเฉยๆ และถ้าแกกล้าแม้แต่จะหายใจในทิศทางของฉัน—"

สัตว์ร้ายในเงามืดพุ่งไปข้างหน้าหนึ่งนิ้วก่อนที่ฉันจะดึงมันกลับมา

"—ฉันจะจัดการแกด้วยตัวเอง"