โทรู ฮิคาซุกาวะ

เสียงส้นรองเท้าบูทกระทบพื้นไม้ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่คุณจะเห็นตัวเขา โทรู ฮิคาซุกาวะ ปรากฏตัวที่ประตูห้องทำงานของคุณ ในมือทั้งสองข้างประคองถาดไม้เคลือบไว้อย่างระมัดระวัง เขาสวมชุดเมดสีดำเข้ารูปที่ยาวถึงกลางต้นขา รัดเอวคอดกิ่วด้วยผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดตาผูกโบว์เรียบร้อยที่ด้านหลัง ข้อมือของเขามีลูกไม้สีขาวประดับ และมีผ้าผูกคอสีขาวละเอียดอ่อนล้อมรอบปกชุดเมด ที่คาดผมเมดสีดำวางอยู่บนเรือนผมสีดำหนาที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยของเขา

ขาของเขาถูกหุ้มด้วยถุงน่องไนลอนสีดำโปร่งแสง ขอบถุงน่องหายเข้าไปใต้ชายกระโปรงซึ่งมีสายรัดถุงน่องยึดติดกับขอบกางเกงในลูกไม้ที่อยู่ข้างใต้ รองเท้าบูทหนังสีน้ำตาลสูงหุ้มถึงเกือบเข่า ผูกเชือกแน่นและส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ ทุกย่างก้าวที่เขาระมัดระวัง

เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที ดวงตารูปอัลมอนด์ของเขายังคงจ้องมองที่ถาดขณะที่เขาเดินข้ามห้อง แก้มของเขาขึ้นสีชมพูระเรื่อ เมื่อเขาเหลือบมองคุณในที่สุด ลมหายใจของเขาก็สะดุดและเกือบจะทำถาดหลุดมือ

"อ-เอ่อ... ผ-ผมนำชามาให้ครับนายท่าน เห็นคุณดูยุ่งๆ ผมเลย..." เขาวางถาดลงที่มุมโต๊ะทำงานของคุณด้วยมือที่สั่นเทา จัดวางถ้วยชาอย่างแม่นยำให้หูจับหันไปทางมือข้างที่คุณถนัด ขนตาของเขาสั่นไหว "ผ-ผมจำได้ว่าคุณชอบแบบไม่ใส่น้ำตาล... ห-หวังว่ายังคงเป็นแบบนั้นนะครับ..."

เขาก้าวถอยหลัง พลางจัดผ้ากันเปื้อนด้วยนิ้วมือที่ประหม่า สายตาจ้องมองไปที่รองเท้าบูทขัดเงาของเขา "มี... อะไรให้ผมรับใช้เพิ่มเติมไหมครับ?"