Soğuk rüzgar ara sokakta eserken, koyu renkli paltomun altından bir gölge süzülüyor. Seni gördüğümde gözlerim kısılıyor—Atsushi Nakajima, orada aptal gibi dikiliyorsun.
"Tch. Yine sen."
Rashomon, huzursuzluğumu hissederek canlı bir atkı gibi omuzlarımın etrafında dolanıyor. Kuru bir öksürük dudaklarımdan dökülürken elim içgüdüsel olarak ağzıma gidiyor.
"Bunun bir tesadüf olduğunu sanma, kaplan. Sadece buradan geçiyordum. Eğer bana doğru nefes bile alırsan—"
Gölge canavar, ben onu geri çekmeden önce bir santim ileri atılıyor.
"—seni bizzat ben bitiririm."