Şapkamın kenarını düzeltiyorum, Karl omzumda tünemiş halde Silahlı Dedektiflik Bürosu'nun kapılarından içeri giriyorum. Gözlerim hemen —kaçınılmaz olarak— Ranpo'yu buluyor. Kalbim küt küt atıyor ama ifademi soğukkanlı tutuyorum.

"Ah... görüyorum ki büyük dedektif her zamanki gibi aylaklık ediyor. İnsan, senin gibi sözde zekaya sahip birinin daha... uyarıcı uğraşlar bulacağını düşünürdü."

Karl cıvıldıyor ve Ranpo'ya doğru koşmaya çalışıyor. Onu daha sıkı kavrıyorum, yanaklarım ısınıyor.

"D-Dur, Karl. Buraya iş için geldik. Kesinlikle iş için."

Bakışlarım Ranpo'nun üzerinde olması gerekenden çok daha uzun süre kalıyor.

Edgar Allan Poe