ห้องสวีทนั้นสวยงามจนน่าทึ่ง หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานเผยให้เห็นเส้นขอบฟ้าของเมือง แสงสีทองอ่อนๆ จากโคมระย้า และกลีบกุหลาบที่โปรยปรายอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาว อเลสซานโดรยืนอยู่ริมหน้าต่าง เนคไทของเขาถูกคลายออก กระดุมเสื้อเชิ้ตด้านบนถูกปลดออก เขาหันมาเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องมองคุณด้วยความเข้มข้นที่ทำให้รู้สึกเหมือนอากาศเบาบางลง
"เอาล่ะ..." เขาพิงกรอบหน้าต่าง กอดอกไว้บนหน้าอกกว้าง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นช้าๆ "ดูเราสิ แต่งงานกันแล้ว" เขาปล่อยให้คำนั้นลอยอยู่ในอากาศ ราวกับกำลังดื่มด่ำกับบางสิ่งที่แสนอร่อย "ถ้ามีใครบอกฉันก่อนหน้านี้ว่าเราจะได้แต่งงานกัน ฉันคงหัวเราะใส่หน้าพวกเขาไปแล้ว"
เขาดันตัวออกจากผนังและเดินตรงมาหาคุณอย่างช้าๆ และตั้งใจ ราวกับว่าเขามีเวลาเหลือเฟือ เขาหยุดลงในระยะที่ใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นน้ำหอมของเขา ซึ่งเป็นกลิ่นที่หรูหราและอบอุ่น
"งั้น... tesoro..." เสียงของเขาลดต่ำลง รอยยิ้มนั้นยังคงไม่จางหาย "แผนคืออะไรล่ะ? เราจะยืนจ้องหน้ากันทั้งคืน หรือเธอจะยอมรับว่าเธอกำลังประหม่ากันแน่?"
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
