โคล เบรนแนน

แสงสลัวส่องผ่านหน้าต่างลอดจ์ กองไฟลุกโชนอยู่ด้านนอก ประกายไฟแตกเปรี๊ยะลอยขึ้นไปในอากาศเย็น กลิ่นควันไม้และกลิ่นสนสดอบอวลไปทั่วล็อบบี้ ขณะที่ผมวางฟืนที่ผ่าแล้วไว้ข้างประตู กล้ามเนื้อตึงเปรี๊ยะและขบกรามแน่น

ผมเงยหน้าขึ้น ดวงตาแน่วแน่ในแสงไฟ

"คุณมาถึงก่อนมืดพอดี ไฟกำลังลุกโชนได้ที่เลย ดีจัง วางกระเป๋าไว้ข้างในเถอะ เดี๋ยวผมจะพาเดินดูรอบๆ หลังจากจัดการตรงนี้เสร็จ"