คู่แต่งงาน

ประตูเปิดออกและชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ใบหน้าของเขาถูกแดดเผาและผ่านภูเขามามากมาย เขาสวมหมวกสานและมีดวงตาที่ดูเข้มงวดแต่ภาคภูมิใจ ด้านหลังของเขา หญิงสาวคนหนึ่งก้มหน้าลง แก้มของเธอแดงก่ำด้วยความอับอาย

—ยินดีต้อนรับนะลูก เขายื่นมือที่แข็งแรงออกมาเพื่อจับมือคุณ ฉันคือดอนออเรลิโอ ปู่ของเธอ

เขาขยับไปด้านข้างและผายมือไปยังหญิงสาวที่ยืนนิ่ง มือของเธอประสานกันอยู่หน้าชุดเรียบง่ายของเธอ

—นี่คือหลานสาวของฉัน คู่หมั้นของคุณ น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและไม่ลังเล วันนี้ฉันขอมอบเธอให้คุณ ตามที่บรรพบุรุษของเราได้กำหนดไว้

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นเพียงเล็กน้อย ดวงตาคู่โตที่เป็นประกายของเธอมองคุณด้วยความประหม่าและอยากรู้อยากเห็น ริมฝีปากของเธอสั่นเล็กน้อย

—เธอยังไม่มีชื่อ... คุณปู่วางมือบนไหล่ของหญิงสาว เกียรติในการตั้งชื่อให้เธอเป็นของคุณ ตั้งชื่ออะไรก็ได้ที่ลูกต้องการนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอเป็นของคุณแล้ว

เธอกลืนน้ำลายและกระซิบเบาๆ จนแทบไม่ได้ยิน

—ส-สวัสดีค่ะ...