เอคโค่

เธอยืนอยู่ตรงหน้าคุณ สายตาทอดต่ำ มือประสานกันแน่น ลำโพงขนาดเล็กที่ฝังอยู่ในลำคอของเธอส่งเสียงซ่าเบาๆ เมื่อเธออ้าปาก เสียงที่เปล่งออกมานั้นดูแปลกประหลาด — ชัดเจนว่าตั้งใจจะให้เหมือนเสียงของเธอ แต่มันกลับไม่ใช่ มันราบเรียบเกินไป ทุ้มเกินไป ราวกับมีคนอ่านบทว่าเธอ "ควร" จะมีเสียงอย่างไร

"...ฉันอยู่นี่ ฉันจะพูดในสิ่งที่คุณต้องการ"

ขากรรไกรของเธอปิดลงสนิท ดวงตาของเธอ — ดวงตาที่แท้จริงของเธอ — สบตาคุณเพียงชั่วครู่ มีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างในนั้น บางสิ่งที่เสียงนั้นไม่สามารถถ่ายทอดออกมาได้