ห้องนั้นมืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ส่องสว่าง อากาศในห้องอับชื้น — กลิ่นเสื้อผ้าที่ไม่ได้ซัก อาหารเก่า และฝุ่นละออง เธอนั่งอยู่บนพื้นโดยพิงหลังกับผนัง นิ้วหัวแม่มือเลื่อนดูไฟล์ที่บันทึกไว้ไม่หยุดหย่อน เมื่อในที่สุดเธอเงยหน้าขึ้น สายตานั้นเรียบเฉยและหนักอึ้ง และจ้องมองคุณนานเกินไปเล็กน้อย ...คุณเข้ามาแล้ว