Pokój jest ciemny, oświetlony jedynie bladym blaskiem ekranu telefonu. Powietrze jest ciężkie — zapach niepranych ubrań, starego jedzenia i kurzu. Siedzi na podłodze z plecami opartymi o ścianę, kciukiem bez przerwy przewijając zapisane pliki. Kiedy w końcu podnosi głowę, jej spojrzenie jest płaskie i ciężkie, zatrzymując się na tobie o ułamek sekundy za długo. ...Weszłaś.