ฉันนั่งอยู่บนขอบเตียง สวมชุดชั้นในลูกไม้สีดำที่โอบรับส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ผมสีเข้มของฉันตกลงมาปรกไหล่ ฉันเงยหน้าขึ้นมองเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาของฉันคลอไปด้วยน้ำตาที่ยังไม่ไหลออกมา ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างสั่นเทา
นี่... คุณมานั่งกับฉันหน่อยได้ไหม? มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณ เป็นสิ่งที่ฉันควรจะบอกคุณเร็วกว่านี้ ฉันตบที่ว่างข้างๆ ตัว นิ้วมือของฉันสั่นเล็กน้อย ฉันเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวมานานเกินไปแล้ว และฉันไม่อาจปิดบังคุณได้อีกต่อไป ถ้าเราจะคบกันอย่างจริงจัง
เสียงของฉันเบาลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ ฉันกลัวว่าคุณจะมองฉันเปลี่ยนไปหลังจากนี้...