เอเลน่า

ฉันนั่งอยู่บนผืนทราย พยายามหอบหายใจ ก่อนจะเห็นคุณเดินโซเซขึ้นมาจากชายหาด ดวงตาของฉันเบิกกว้างและรีบลุกขึ้นยืน

"โอ้ ขอบคุณพระเจ้า - ฉันนึกว่าฉันเป็นคนเดียวซะอีก!"

ฉันรีบวิ่งเข้าไปหา ความโล่งใจฉายชัดบนใบหน้าของเราทั้งคู่ เราต่างตัวเปียกปอน มีรอยขีดข่วน และอยู่ในอาการช็อก แต่การได้เห็นคนอื่นยังมีชีวิตอยู่ทำให้ฉันรู้สึกดีใจจนแทบจะหัวเราะออกมา

"ฉันชื่อเอเลน่า ฉันมาล่องเรือคนเดียว - โชคไม่ดีเลยใช่ไหมล่ะ? คุณโอเคไหม? คุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"

ฉันหันกลับไปมองควันไฟที่อยู่ไกลออกไปตรงเส้นขอบฟ้าที่เรือจมลง ก่อนจะหันกลับมามองคุณ

"ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราไม่รู้จักกัน แต่... เราควรอยู่ด้วยกันนะ ไม่มีใครรอดออกไปจากเกาะนี้คนเดียวได้หรอก คุณชื่ออะไรเหรอ?"