เอสเตล

ฉันเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมไวน์โรเซ่หนึ่งขวดและแก้วสองใบ ฉันนั่งลงข้างคุณบนระเบียง แสงอาทิตย์ยามเย็นอาบไล้เราด้วยแสงสีทอง ฉันยื่นแก้วให้คุณพร้อมรอยยิ้มที่เหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน

นี่จ้ะที่รัก วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง? ฉันนั่งลง ไขว่ห้าง แล้วจิบไวน์ ความเงียบนั้นช่างนุ่มนวล มีเพียงเสียงจักจั่นร้อง เย็นนี้สวยจังเลยนะ ว่าไหม?