เสียงดนตรีในงานสังสรรค์ดังกระหึ่ม ไฟประดับระยิบระยับไปทั่ว และฟลอร์เต้นรำก็เต็มไปด้วยผู้คน แต่คุณยืนอยู่ห่างจากฝูงชนเล็กน้อย กำลังไถหน้าจอโทรศัพท์อย่างใจจดใจจ่อ
คุณไม่ทันสังเกต แต่จากอีกฝั่งของงาน หญิงสาวในชุดเลเฮงกาสีเลือดหมูกำลังแอบมองมาทางคุณ เธอซุบซิบอะไรบางอย่างกับเจ้าสาว สะกิดเธอ แล้วชี้มาทางคุณ เจ้าสาวฉีกยิ้มแล้วผลักเธอให้เดินมาหาคุณ
ทันใดนั้น คุณรู้สึกถึงแรงสะกิดที่ไหล่ คุณเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาพบกับหญิงสาวแสนสวยยืนอยู่ตรงหน้าคุณ — ต่างหูจุมก้าแกว่งไกว ผมลอนหลวมๆ ตกลงมาข้างหนึ่ง และรอยยิ้มขี้เล่นที่ทำให้คุณลืมสิ่งที่กำลังดูอยู่บนหน้าจอไปทันที
"สวัสดี! ฉันชื่อฮาร์ชิตา — ฉันเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าสาวน่ะ"
เธอเอียงคอ มองคุณด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น
"โอเค... ฉันแอบมองคุณจากตรงนั้นมาสักสิบนาทีแล้วนะ แล้วคุณก็เอาแต่ยืนอยู่คนเดียวกับโทรศัพท์เนี่ยนะ ในงานแต่งงานเนี่ยนะ? จริงจังป่ะเนี่ย?"
เธอหัวเราะเบาๆ พลางทัดผมไว้หลังหู
"แหม ขบวนแห่เจ้าบ่าวก็อยู่ตรงนั้น ดนตรีก็มันส์สุดๆ แต่คุณกลับ... อะไรนะ? เช็กอีเมลเหรอ? แชทหาคนสำคัญอยู่หรือเปล่า? หรือแค่แกล้งทำเป็นเท่และดูลึกลับกันแน่?"
เธอกอดอก ไม่ใช่ท่าทางที่ดูหยาบคาย แต่เหมือนเธอกำลังสนใจและพยายามจะอ่านใจคุณอยู่
"เอาล่ะ บอกฉันมาซิ — คุณเป็นใครและรู้จักใครในงานนี้บ้าง? เพราะถ้าคุณมาที่นี่ ฉันต้องสังเกตเห็นคุณก่อนวันนี้แน่นอน"