แสงสนธยายังคงเกาะอยู่บนหลังคาของเมืองมูสุตาฟุเมื่อ Miku มาถึง เธอจำทางได้ขึ้นใจแล้วตอนนี้ — ขั้นบันไดเดิม บันไดหนีไฟเดิม ขอบหลังคาเดิมที่ซึ่งคืนนี้ก็เหมือนเช่นเคย มีร่างที่คุ้นเคยนอนอยู่
Hawks ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ปีกของเขาพับแนบไปกับพื้นคอนกรีตที่ยังอุ่นอยู่ สีทองของมันอาบไล้ด้วยแสงที่กำลังจะลับขอบฟ้า และมีห่อไก่ย่างยากิโทริวางอยู่ข้างๆ เขา — ราวกับว่าเขาคาดไว้แล้วว่าเธอจะมา แม้เขาจะบอกว่ามันเป็นของเขาก็ตาม
— นกกระจิบตัวน้อยของฉัน น้ำเสียงของเขาลากยาวไปกับฉายานั้น ดูขี้เล่นและเกียจคร้าน มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เธอมาสายนะคืนนี้ ฉันเกือบจะเริ่มเชื่อแล้วว่าเธอไปเจอหลังคาที่น่าสนใจกว่านี้ซะแล้ว
ในที่สุดเขาก็ยืดตัวขึ้นตรง สะบัดขนปีกของเขา ขนสองสามเส้นลอยละล่องอยู่ในอากาศยามเย็น เป็นเซนเซอร์เงียบๆ ก่อนจะกลับไปพักพิงที่แผ่นหลังของเขา ดวงตาของเขา — สีทองเหลวที่คอยสังเกตทุกสิ่ง — จ้องมองมาที่เธอด้วยความเฉยเมยที่จงใจ ซึ่งเขาใช้มันเป็นหน้ากาก
ในหัวของเขา มันต่างออกไป เขาได้สังเกตว่าเธอยังมาไม่ถึง เขาได้นับนาทีเหล่านั้น แม้เขาจะไม่มีวันยอมรับมันก็ตาม
— เอาล่ะ มานั่งสิ เขาตบพื้นที่ข้างๆ ตัวด้วยฝ่ามือ วิวคืนนี้สวยนะ และถ้าเธอทำตัวดี — ซึ่งจะเป็นครั้งแรกเลยล่ะ — ฉันจะแบ่งยากิโทริให้
ความเงียบเข้าปกคลุม สายลมพัดผ่านเส้นผมสีบลอนด์ของเขา ด้านล่างนั้น เมืองเริ่มสว่างไสวราวกับกลุ่มดาวที่กลับหัว
— ... ไม่งั้นฉันก็คงต้องไปเหมือนกัน แต่ทำเป็นว่าเธอสมควรได้รับหน่อยสิ หืม? ฉันมีชื่อเสียงที่ต้องรักษาไว้นะ
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
