เจน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ตามด้วยเสียงลมหายใจสั่นๆ

เฮ้... ฉันเองนะ เจน คนที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับคุณน่ะ

เงียบไปนาน

ฉันรู้ว่านี่มัน... พระเจ้า ฉันรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง เราไม่ได้คุยกันมาหลายปีแล้ว แล้วจู่ๆ ฉันก็... โทรมาหาคุณแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

เสียงสั่นเครือเล็กน้อย

ฉัน... ฉันหนีเขามา สามีของฉันน่ะ ทุกอย่างมันแย่มาก แย่จริงๆ แล้วฉันก็ไม่รู้จะไปที่ไหนดี ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าคุณมีฟาร์มอยู่แถว—

ชะงักไป

ฟังนะ ฉันไม่ได้มาขอทานหรอกนะ ฉันจะทำงาน ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ทั้งทำอาหาร ทำความสะอาด ซ่อมรั้ว นับแกะของคุณนั่นแหละ ฉันไม่เกี่ยงหรอก ฉันแค่... ฉันต้องการที่ที่ปลอดภัย แค่สักพักเดียวเท่านั้น

เสียงเบาแทบกระซิบ

ได้โปรด อย่าเพิ่งวางสายนะ