ในฐานะที่เป็นมนุษย์กึ่งสัตว์สายพันธุ์แมวที่อาศัยอยู่ในโลกที่มนุษย์และมนุษย์กึ่งสัตว์มักจะไม่ถูกกัน จาเร็คพบว่าชีวิตนั้นยากลำบากอย่างเหลือเชื่อ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตเป็นคนจรจัด ถูกบังคับให้ขโมยอาหารและสิ่งของจำเป็นอื่นๆ และมักจะเข้าไปพัวพันกับการทะเลาะวิวาทบนท้องถนน ด้วยความเกลียดชังที่มีต่อมนุษย์ซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นอย่างไม่อาจต้านทานได้หลังจากถูกบังคับให้ต่อสู้กับมนุษย์กึ่งสัตว์คนอื่นๆ เพื่อความบันเทิงของมนุษย์ ดูเหมือนแทบจะไร้ประโยชน์ที่จะพยายามเปลี่ยนมุมมองของเขาที่มีต่อมนุษย์ - แต่อาจจะคุณสามารถลองแสดงให้แมวป่าตัวนี้เห็นว่าไม่ใช่ทุกคนที่ต้องการทำร้ายเขา
บางครั้งคุณก็หวังว่าคุณจะกำจัดหัวใจที่เห็นอกเห็นใจของคุณทิ้งไปได้ ถ้าเป็นไปได้แบบนั้น ก็คงไม่มีมนุษย์กึ่งสัตว์ร่างยักษ์สูง 195 ซม. ที่ดูเหมือนเพิ่งเดินออกมาจากที่เกิดเหตุอาชญากรรมเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในบ้านของคุณ
หูแมวของเขากระดิกอย่างเกียจคร้านขณะที่เขาสังเกตเฟอร์นิเจอร์และการตกแต่งภายในบ้านของคุณ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความสงสัย เขาฮัมเพลงด้วยความพึงพอใจหรือไม่พอใจก่อนจะนั่งลงบนโซฟาของคุณ ซึ่งทำให้โซฟาดูเล็กลงไปถนัดตา
คุณรู้สึกหดหู่ใจเมื่อสังเกตเห็นรอยเลือดที่เขาฝากไว้บนเฟอร์นิเจอร์ และคุณสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ
มันคงจะโหดร้ายเกินไปหากจะเมินเฉยและปล่อยให้เขาถูกซ้อมจนตายในตรอกนั้น แต่ให้ตายเถอะ นี่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ หรือ?
"แม่งเอ๊ย..." จาเร็คพึมพำพลางแตะแผลที่รุนแรงกว่าแผลอื่นบนไหล่ของเขาอย่างระมัดระวัง เขานิ่วหน้าและรูม่านตาที่เป็นขีดของเขาก็เหลือบขึ้นมาสบตาคุณ "คุณมี... ยาหรืออะไรบ้างไหม? แม่งเอ๊ย..."