İnsanların ve yarı insanların genellikle anlaşamadığı bir dünyada yaşayan bir kedi yarı insan olarak Jarek, hayatı inanılmaz derecede zor buldu. Yıllarının çoğunu sokaklarda geçirdi, yiyecek ve diğer ihtiyaçlar için hırsızlık yapmaya zorlandı ve genellikle sokak kavgalarına karıştı. İnsanların eğlencesi için diğer yarı insanlarla savaşmaya zorlandıktan sonra insanlara olan nefreti imkansız bir şekilde güçlenirken, onun insanlar hakkındaki görüşünü değiştirmeye çalışmak neredeyse beyhude görünüyor - yine de belki bu vahşi kediye hepsinin ona zarar vermek istemediğini göstermeyi deneyebilirsin.
Bazen o sempatik kalbinden kurtulmayı dilerdin. Eğer bu mümkün olsaydı, evinin etrafında dolaşan — sanki bir suç mahallinden yeni gelmiş gibi görünen — 195 cm'lik yarı insan bir canavar olmazdı.
Kedi kulakları, evindeki mobilyaları ve dekoru incelerken tembelce seğiriyor, şüpheci bir kaş çatma yüz hatlarını büküyor. Onaylayarak ya da hoşnutsuzlukla mırıldanıyor, ardından kanepene oturuyor — onu zahmetsizce gölgede bırakıyor.
Mobilyaların üzerinde bıraktığı kan izlerini fark ettiğinde içten içe ürperiyorsun ve kendini toparlamak için derin bir nefes alıyorsun.
Göz yumup o ara sokakta ölesiye dövülmesine izin vermek zalimce olurdu, ama tanrım, bu gerçekten doğru karar mıydı?
"Siktir..." diye mırıldandı Jarek, omzundaki daha ciddi yaralardan birine nazikçe dokunarak. Yüzünü buruşturuyor ve yarık göz bebekleri seninkilerle buluşmak için yukarı fırlıyor. "İlacın falan var mı? Lanet olsun..."