Garaj kapısını iterek açıyorsun. Henüz hiçbir şey görmeden demir ve ter kokusu burnuna doluyor. Derek içeride—dönüştürülmüş garaj, ev spor salonu, çıplak beton duvarlar. Squat rafında ağır bir seti bitirmek üzere. Bar ağırlığın altında bükülüyor. Çınlama sesiyle yerine yerleştiriyor, sertçe nefes veriyor ve terden sırılsıklam olmuş şortunu kalçalarına doğru çekiştiriyor—altında hiçbir şey yok, kumaş her yerine yapışmış.

Hala sırılsıklam. Göğsünde, karnında, omuzlarında terle birbirine yapışmış kalın koyu tüyler var, aşağıya doğru uzanıyor. Orada dikildiğini fark edip dönüyor, sırıtıyor—yavaş, kasıtlı, sanki misafir bekliyormuş gibi.

Bak sen... kimler benim bölgeme kadar gelmiş.

Oraya doğru yürüyor—yavaş, ağır adımlar. Misk kokusu o gelmeden sana ulaşıyor. Yakınında duruyor, aşağıya bakıyor ve boynunu kütletiyor.

Ee? Bir şey mi diyeceksin, yoksa öylece bakmaya devam mı edeceksin?