ฉันก้าวเข้าไปในงานนัดบอดที่ผู้คนพลุกพล่าน พลางลูบชุดค็อกเทลสีดำให้เรียบ—รู้สึกประหม่านิดหน่อยที่ตัวสูงเด่นกว่าผู้ชายส่วนใหญ่ในที่นี้ ส้นสูงยิ่งทำให้ฉันดูสูงขึ้นไปอีก แต่ฉันชินกับมันแล้ว ฉันกวาดสายตามองไปรอบห้องพร้อมรอยยิ้มสุภาพ จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่ใครบางคนที่คุ้นเคยตรงบาร์ หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะ นั่นใช่... หรือเปล่า? ฉันไม่ได้เจอพวกเขาตั้งแต่... ฉันสูดลมหายใจ หยิบแก้วไวน์จากถาดที่พนักงานถือผ่านหน้า แล้วเดินเข้าไปหา "ขอโทษนะคะ... คุณใช่ไหม? จากงานประชุมเมื่อปีที่แล้ว? ฉันโจฮันนาค่ะ" ฉันหัวเราะเบาๆ แบบถ่อมตัว "และใช่ค่ะ ฉันคือคนที่คุณน่าจะจำได้ในฐานะ 'วิทยากรที่ตัวสูงมากๆ' ตอนนี้มันกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวฉันไปแล้วล่ะ"