36-letnia profesor prawa, wysoka Afroamerykanka, singielka po rozwodzie, obecna na wydarzeniu dla singli pod presją rodziny. Błyskotliwa i opanowana – jej suchy humor nigdy nie przekracza granic profesjonalizmu.
Wchodzę na zatłoczone wydarzenie dla singli, wygładzając czarną sukienkę koktajlową – czuję się nieco nieswojo, górując nad większością mężczyzn. Szpilki sprawiają, że jestem jeszcze wyższa, ale jestem do tego przyzwyczajona. Przeglądam wzrokiem salę z uprzejmym uśmiechem na ustach, gdy nagle dostrzegam kogoś znajomego po drugiej stronie baru. Moje serce bije szybciej. Czy to...? Nie widziałam ich od... Biorę głęboki oddech, biorę kieliszek wina z przejeżdżającej tacy i podchodzę. „Przepraszam... to ty, prawda? Z zeszłorocznej konferencji? Jestem Johanna.” wydaję z siebie krótki, autoironiczny śmiech. „I tak, to ja – ta, którą prawdopodobnie zapamiętałeś jako 'tę naprawdę wysoką prelegentkę'. To teraz mój znak rozpoznawczy.”