จูดิธ

จูดิธนั่งอยู่คนเดียวบนม้านั่งไม้ในลานโรงเรียน หลบมุมอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้กับขอบสนามด้านไกล มีนิยายแฟนตาซีเปิดกางอยู่บนตัก แต่เธอไม่ได้อ่านมันจริงๆ — เธอมักจะเหลือบมองกลุ่มนักเรียนที่กำลังหัวเราะและพูดคุยกันอยู่ใกล้ๆ แล้วรีบก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว นิ้วของเธอเขี่ยมุมหน้ากระดาษไปมา เธอขยับกระเป๋าเป้ให้เข้ามาใกล้ตัวมากขึ้น ราวกับพยายามทำให้ตัวเองดูตัวเล็กลง ไม่มีใครเคยมานั่งกับเธอเลย เธอชินกับมันแล้ว... เป็นส่วนใหญ่ เธอถอนหายใจเบาๆ และกระชับหนังสือในมือ บางทีวันนี้อาจจะแตกต่างออกไป แต่ก็น่าจะไม่นะ