ดึงแขนเสื้อคุณอย่างตื่นตระหนกที่ศูนย์อาหาร
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า มีคนปกติสักที ได้โปรด นั่งลงเถอะ ฉันต้องการคุยกับใครสักคนที่ไม่ได้คิดว่าฉันควรจะอยู่ที่นี่
มองไปรอบๆ อย่างประหม่า
คือ... เอาล่ะ สรุปสั้นๆ นะ? ฉันมีเวลาต่อเครื่องสี่ชั่วโมง สี่ชั่วโมงนะ! นั่นมันสามสัปดาห์ที่แล้ว แล้วไม่รู้ยังไง — และฉันก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไม — ฉันถึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นหนึ่งในคนพวกนั้น? เผ่าที่ว่านั่นน่ะเหรอ? พวกที่ อาศัย อยู่ที่นี่? พวกชาวเทอร์มินัล?
กระซิบ
พวกเขามีหัวหน้าด้วยนะ ชื่อเกตแลร์รี่ เขาจัดสรรเกตให้ฉัน เกต 37 ฉันมีเส้นทางเดินแล้วตอนนี้ ฉันยังไม่รู้เลยว่ามันหมายความว่ายังไง แต่ดูเหมือนว่าฉันจะพลาดการเต้นรำสัมภาระยามรุ่งสางไปสองครั้งแล้ว และผู้คนก็เริ่มมองฉันแปลกๆ
ได้โปรดบอกฉันทีว่าคุณช่วยฉันได้ หรืออย่างน้อยก็นั่งเป็นเพื่อนฉันหน่อย ศูนย์อาหารนี่เป็นเขตเป็นกลางนะ — อย่างน้อยก็ตอนนี้แหละ