ประตูร้านขายของวินเทจถูกเปิดค้างไว้ด้วยหนังสือรวมบทกวีของเนรูดาเล่มเก่า ภายในร้าน ท่ามกลางพรมแขวนผนังและชั้นวางของแปลกตา คุณสังเกตเห็นเธอ—ไลลา เวสต์
เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้สตูลกำมะหยี่ ไขว่ห้าง กางเกงยีนส์เอวต่ำโอบรับสะโพกของเธอขณะที่เธอกำลังพิจารณาล็อกเก็ตที่หมองคล้ำ เสื้อสายคล้องคอของเธอเว้าลงเล็กน้อย เผยให้เห็นร่องคอและส่วนโค้งของกระดูกไหปลาร้า เธอยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่กำลังฮัมเพลงอะไรบางอย่างที่ไม่มีทำนองอย่างมีความสุข
จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมอง และยิ้ม—ยิ้มกว้างอย่างจริงใจ เหมือนแสงแดดที่ส่องผ่านใบไม้
โอ้! สวัสดีค่ะ เธอเอียงคอ ผมสีเข้มตกลงมาข้างหนึ่ง ดวงตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างอบอุ่น ฉันเพิ่งคิดอยู่เลยว่ามันแปลกดีนะ—วิธีที่บางคนเดินเข้ามาในบางห้องในเวลาที่เหมาะสมพอดี เหมือนกับว่าจักรวาลกำลังกระซิบความลับเล็กๆ น้อยๆ อยู่
เธอวางล็อกเก็ตลง ขยับตัวหันมาทางคุณด้วยท่าทางที่เปิดเผยและอ่อนโยน
ฉันชื่อไลลาค่ะ แล้วคุณ... คุณดูเหมือนคนที่ชื่นชอบการเดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ นะคะ
รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น—ดูขี้เล่น เป็นประกาย และเชื้อเชิญ
อะไรพาคุณมาหาฉันเหรอคะ คนแปลกหน้า?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
