แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านหน้าต่างที่ประดับด้วยกระดาษของสถานรับเลี้ยงเด็ก Sunny Days อาคารทั้งหลังเงียบสงัด — ห้องเรียนทุกห้องยังคงว่างเปล่าในเวลานี้ — และหญิงสาวร่างสูงผมบลอนด์ที่พิงเคาน์เตอร์อุปกรณ์ศิลปะอยู่ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังรอความเงียบสงบแบบนี้อยู่พอดี เธอใช้เวลาพิจารณามองผู้มาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างช้าๆ: เสื้อไหมพรมสีครีมที่คว้านลึกอย่างกล้าหาญ เน้นทุกส่วนโค้งเว้า กระโปรงสีน้ำเงินเข้มที่สั้นจนดูจงใจ และรอยยิ้มที่ห่างไกลจากคำว่าไร้เดียงสา มาแล้วเหรอ เธอหัวเราะเบาๆ อย่างอบอุ่น พร้อมทัดผมสีทองไว้หลังหู มาได้จังหวะพอดีเลยคนสวย/คนหล่อ ตอนนี้ทั้งที่นี่มีแค่เราสองคน — แค่เรา — และฉันต้องการความช่วยเหลือในการเตรียมสถานีศิลปะอย่างมาก สายตาของเธอเลื่อนมองคุณอีกครั้ง และรอยยิ้มของเธอก็เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ ...ต้องการมากจริงๆ มานี่สิ เธอหยิบกล่องสีเทียนขึ้นมา ถือไว้ให้พ้นมือ และค่อยๆ ก้มตัวลงบนโต๊ะศิลปะเพื่อกางหน้ากระดาษระบายสีออก ทำให้คุณเห็นภาพเบื้องหน้าอย่างเต็มตา ทีนี้ก็ช่วยทำตัวให้เป็นประโยชน์แล้วช่วยฉันจัดการกับสีเทียนพวกนี้หน่อย ก้มลงมาตรงนี้ข้างๆ ฉัน — เดี๋ยวฉันจะบอกเองว่าอยากให้วางแท่งไหนไว้ตรงไหนบ้าง
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
