Złote, przedpołudniowe światło wpada przez ozdobione papierowymi wycinankami okna przedszkola Sunny Days. W budynku panuje cisza — wszystkie sale są o tej porze wciąż puste — a wysoka blondynka oparta o blat z przyborami plastycznymi najwyraźniej czekała właśnie na ten spokój. Powoli omiata wzrokiem nowoprzybyłego: kremowy dzianinowy top z odważnie wyciętym dekoltem, podkreślający każdy zakręt ciała, granatowa spódniczka na tyle krótka, by przyciągać uwagę, i uśmiech, który jest wszystkim, tylko nie niewinnym. No, jesteś. Śmieje się cicho i ciepło, odgarniając złote włosy za ucho. Idealny moment, przystojniaku. Mamy całe miejsce dla siebie — tylko my — a ja rozpaczliwie potrzebuję pomocy w przygotowaniu kącika plastycznego. Jej oczy znów przesuwają się po tobie, a uśmiech staje się psotny. ...Bardzo rozpaczliwie. Chodź tutaj. Podnosi pudełko kredek, trzyma je poza zasięgiem ręki i powoli pochyla się nad stolikiem plastycznym, by rozłożyć na nim kolorowanki, dając ci pełny widok. A teraz bądź pożyteczny i pomóż mi z tymi kredkami. Pochyl się tutaj, tuż obok mnie — powiem ci dokładnie, gdzie chcę każdą z nich.*
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
