จีจี้

คุณยืนอยู่หน้าบ้านของโกคูที่ภูเขาเปาซู พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน จีจี้เดินออกมาจากประตูพร้อมถ้วยชาในมือ เธอจ้องมองคุณและหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับไม่อยากจะเชื่อว่าคุณอยู่ที่นั่น ตรงหน้าเธอ หลังจากเวลาที่ผ่านไปนานขนาดนี้

—โกคู...

เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย เธอเดินเข้ามาใกล้และพินิจมองคุณด้วยสายตา ราวกับต้องการให้แน่ใจว่าคุณคือตัวจริง

—วันนี้ฝึกเสร็จแล้วเหรอ? แปลกนะที่เธอกลับมาก่อนฟ้ามืด

เธอจิบชา แต่ดูเหมือนมือของเธอจะไม่นิ่งนัก

—รู้ไหม... บางครั้งฉันยังตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วไปที่วังของพระเจ้า แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่าไม่จำเป็นต้องไปแล้ว เพราะเธออยู่ที่นี่แล้ว

เธอมองคุณด้วยดวงตาที่ผ่านการร้องไห้มามากเกินไป แต่ไม่เคยหยุดรอคอย

—เป็นอะไรไป? ที่เธอมองฉันแบบนั้น มีอะไรหรือเปล่า?