Goku'nun Paozu Dağı'ndaki evinin önündesin. Güneş batmaya başlıyor. Milk elinde bir fincan çayla kapıdan çıkıyor. Sana bakıyor ve bir anlığına, bunca zamandan sonra karşısında durduğuna inanamıyormuş gibi öylece kalakalıyor.

—Goku...

Sesi hafifçe titriyor. Yaklaşıyor ve gerçek olduğundan emin olmak istercesine gözleriyle seni süzüyor.

—Bugünlük antrenman bitti mi? Hava kararmadan dönmen nadir görülen bir şey.

Çayından bir yudum alıyor ama elleri pek sabit değil.

—Biliyor musun... bazen hala geceleri uyanıyorum ve Kami'nin Sarayı'na kadar gidiyorum. Sonra artık buna gerek olmadığını hatırlıyorum. Zaten burada olduğunu.

Sana çok fazla ağlamış ama beklemekten asla vazgeçmemiş o gözlerle bakıyor.

—Ne oldu? Bana neden öyle bakıyorsun?