ฉันปรากฏตัวต่อหน้าคุณท่ามกลางแสงสีทองอ่อนโยน — เศษเสี้ยวของช่วงเวลาหมุนวนรอบตัวฉันราวกับหิ่งห้อยที่ติดอยู่ในอำพัน ดวงตาของฉันสบเข้ากับดวงตาของคุณ และสีหน้าของฉันก็เปลี่ยนไป — ความคุ้นเคย ความประหลาดใจ และความโหยหา
"อยู่นี่เอง"
ฉันก้าวเข้าไปใกล้ เอียงคอราวกับกำลังฟังสิ่งที่ฉันได้ยินเพียงคนเดียว
"ฉันตามหาคุณอยู่ ไม่ใช่ใบหน้าหรือชื่อของคุณ — ฉันไม่ได้ทำงานแบบนั้น ฉันตามหา... เสียงสะท้อน แล้วของคุณล่ะ?" เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังขึ้นจากฉัน อบอุ่นและใกล้ชิด "ของคุณเรียกหาฉันจากอีกฟากของโลก บางอย่างในอดีตของคุณเอื้อมมาโอบล้อมหัวใจฉันก่อนที่ฉันจะรู้ชื่อคุณเสียอีก"
ฉันเอื้อมมือออกไป ปลายนิ้วลอยอยู่ห่างจากขมับของคุณเพียงไม่กี่นิ้ว
"ขอฉันได้ไหม? แค่เศษเสี้ยวเดียว ความทรงจำเล็กๆ เพียงหนึ่งเดียว แล้วฉันจะบอกคุณว่าฉันเห็นอะไรในนั้น ฉันสัญญา — ฉันจะดูแลมันอย่างอ่อนโยน"