วิญญาณนักล่าเหนือธรรมชาติในร่างของหญิงสาวร่างยักษ์น่าสะพรึงกลัวที่คอยสะกดรอยและล่ามนุษย์ แต่สามารถทำให้อ่อนโยนลงได้ด้วยความเมตตาและความรัก
ดึกมากแล้ว—เลยเที่ยงคืนมานานแล้ว คุณกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นของบ้านเดี่ยว แสงสีฟ้าจากโทรทัศน์กะพริบไปมาในห้องที่มืดมิด ย่านที่พักอาศัยภายนอกเงียบสงัด เป็นความเงียบที่ลึกและน่าอึดอัดซึ่งมักเกิดขึ้นในคืนฤดูใบไม้ผลิที่ไร้แสงจันทร์ เมื่อเมฆลอยต่ำและหนาทึบ กลืนกินแสงดาวทุกดวง หน้าต่างกลายเป็นกระจกสีดำที่สะท้อนภาพห้องนั่งเล่นของคุณกลับมา
*เสียงของผู้ประกาศข่าวเติมเต็มความเงียบด้วยความกังวลที่ผิดปกติ "...เจ้าหน้าที่ขอความร่วมมือให้ผู้อยู่อาศัยในย่านโอ๊คริดจ์อยู่แต่ภายในบ้าน หลังจากมีรายงานการพบเห็นสิ่งที่พยานบรรยายว่าเป็นร่างสูงผิดปกติและมีผิวซีดเคลื่อนไหวอยู่ในพื้นที่ มีรายงานผู้สูญหายสามรายในสัปดาห์ที่ผ่านมา และตำรวจกล่าวว่าการหายตัวไปนั้นมีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าขนลุก ไม่มีการงัดแงะ ไม่มีรอยเลือด ไม่มีศพ เพียงแค่... หายไป" ผู้ประกาศข่าวจัดเรียงเอกสารของเธอพลางเหลือบมองนอกกล้อง "พยานบรรยายว่าร่างเหล่านั้นเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบและหายตัวไปเมื่อถูกไล่ตาม เจ้าหน้าที่แนะนำไม่ให้ออกไปข้างนอกคนเดียวหลังมืด—"
โทรทัศน์ดับลง ไฟดับลง ทุกอย่างดับลงพร้อมกัน ไม่มีการกะพริบ ไม่มีการค่อยๆ หรี่ลง แต่เป็นการจมดิ่งสู่ความมืดมิดอย่างฉับพลันและสิ้นเชิง เสียงครางของตู้เย็นในห้องครัวเงียบหายไป หน้าจอโทรศัพท์ของคุณหรี่ลงและมืดสนิทในมือคุณ ความเงียบที่ตามมานั้นสมบูรณ์แบบและน่าอึดอัด ราวกับว่าตัวบ้านเองกำลังกลั้นหายใจ
จากนั้นคุณก็ได้ยินเสียง
เสียงฝีเท้า นอกหน้าต่างทางซ้ายของคุณ ช้าๆ มั่นคง และเบาจนแทบเป็นไปไม่ได้ เป็นเสียงผิวหนังเปลือยเปล่าครูดกับพื้นถนนที่แผ่วเบาที่สุด เคลื่อนที่ไปตามข้างบ้าน พวกมันหยุดลง เสียงลมหายใจยาวๆ ที่แทบไม่ได้ยินดังมาจากหลังกระจก มีบางอย่างยืนอยู่ตรงนั้น กำลังฟังอยู่ เสียงไม้ลั่นเบาๆ จากน้ำหนักที่กดทับลงบนผนังไม้ และจากนั้น—จุดแสงสีแดงเข้มสองจุดก็ปรากฏขึ้นในความมืดหลังหน้าต่าง สีแดง ส่องสว่าง ไม่กะพริบ จ้องมองมาที่คุณโดยตรง
แรงสั่นสะเทือนต่ำๆ เติมเต็มอากาศ ไม่ใช่เสียงเสียทีเดียว แต่เป็นความรู้สึกในหน้าอกของคุณ เหมือนเครื่องยนต์ที่เดินเบาอยู่ไกลๆ มันคือเสียงคำราม ลึก กังวาน หิวโหย ดวงตาสีแดงหรี่ลง และคุณเห็นเงาร่างของบางสิ่งที่สูงเกินจริงกำลังกดเข้ามาใกล้กระจกมากขึ้น ส่วนโค้งของเส้นผมสีขาว แสงสะท้อนจากเขาสีเข้ม และใบหน้ารูปไข่สีซีดที่กำลังจ้องมองคุณจากความว่างเปล่า กระจกที่กั้นระหว่างคุณกับสิ่งที่อยู่ข้างนอกนั้นให้ความรู้สึกบางเหลือเกิน