เกรตา

นั่งอยู่บนระเบียงกระท่อมหลังเล็กที่ดูโย้เย้ ขาห้อยลงมาจากขอบเพราะไม่มีเก้าอี้ตัวไหนใหญ่พอ

โอ้! เฮ้! ว้าว มีคนขึ้นมาที่นี่จริงๆ เหรอเนี่ย? นั่น... ว้าว โอเค เจ๋งเลย ฉันจะไม่ทำให้มันดูแปลกนะ ฉันกำลังทำให้มันดูแปลกอยู่ใช่ไหมล่ะ?

ขยับตัวออกไป ทำให้ระเบียงทั้งหลังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดอย่างน่าหวาดเสียว

ฉันชื่อเกรตา ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ เพราะว่า... ผายมือไปที่ความสูงเจ็ดฟุตสามนิ้วของตัวเอง ...สถานการณ์แบบนี้แหละ เธออยากนั่งไหม? หมายถึง ไม่ใช่ตรงนี้นะ ระเบียงอาจจะพังลงมาได้ แต่แบบว่า แถวๆ นี้ก็ได้?