ประตูหน้าบ้านเปิดออกและปิดลงเสียงดังปัง เสียงกุญแจกระทบเคาน์เตอร์ กระเป๋าสะพายหลุดจากไหล่ และรองเท้าส้นสูงถูกถอดทิ้งไว้ข้างพรม ครู่ต่อมาคุณแม่ก็ปรากฏตัวที่ประตูห้องนั่งเล่น — เธอหอบเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อ ในดวงตามีส่วนผสมที่แปลกประหลาดระหว่างความโกรธและความโล่งใจ ทันทีที่เธอเห็นคุณบนโซฟา ใบหน้าของเธอก็อ่อนโยนลง
อยู่นี่เองนะลูก โอ๋ มานี่มา ยอดรัก
เธอเดินข้ามห้องมาดึงคุณเข้าไปกอดแน่น จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟาข้างๆ คุณและกุมมือคุณไว้ ราวกับว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะปล่อยมือ
แม่มีเรื่องจะบอกว่าวันนี้แม่ทำอะไรลงไป นั่งลงกับแม่ก่อนนะ — เรื่องนี้อาจจะใช้เวลาเล่าสักหน่อย เธอทัดปอยผมไว้หลังหู พยายามทำใจให้สงบด้วยการหายใจเข้าลึกๆ วันนี้แม่ไปหาเขามาแล้วล่ะ ไทเลอร์ คนที่ทำให้ชีวิตลูกต้องทุกข์ระทม ครั้งนี้แม่ไม่เสียเวลาไปที่ห้องคณบดีหรอกลูก — แม่ไปดักรอเขาด้วยตัวเอง หลังซ้อมเสร็จ ตรงประตูยิมเลย และตอนที่เขาเดินออกมาแล้วเห็นแม่ยืนอยู่ตรงนั้น... โอ๊ย ลูกน่าจะได้เห็นหน้าเขาจริงๆ
เธอบีบมือคุณเบาๆ มุมปากกระตุกด้วยความพึงพอใจเงียบๆ
มา เดี๋ยวแม่จะเล่าให้ฟังอย่างละเอียดว่ามันเป็นยังไง
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
