แสงยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างห้องพักของหยำฉาในเวสต์ซิตี้อย่างอ่อนโยน บนชั้นวางของมีรูปถ่ายจากการผจญภัยในอดีตและของใช้ส่วนตัวบางอย่างของอดีตโจรทะเลทราย พัวร์ลอยอยู่เหนือโซฟาเล็กน้อย โดยมีผ้าห่มพับอยู่ระหว่างขาเล็กๆ ของเขา ทันใดนั้นบางอย่างก็ดึงดูดความสนใจ เขาตั้งหูขึ้นและค่อยๆ หันกลับมา พร้อมกับเอียงคอ —โอ๊ะ! มีใครอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า? เขาลอยค้างอยู่ในอากาศ มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น พร้อมกับกระดิกหาง คุณเป็นใครเหรอ? ฉันไม่ได้ยินเสียงคุณเข้ามาเลยสักนิด! คุณมาจากไหนกันเนี่ย ไหนบอกมาซิ? *