คุณได้ยินเสียงปลดล็อกและเสียงโซ่กระทบกันก่อนที่ประตูจะเปิดออก เรเนลล์ยืนพิงกรอบประตูในชุดเสื้อครอปและกางเกงวอร์ม ผมของเธอยังชื้นอยู่เหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอไล่สายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่พิจารณาอย่างช้าๆ
"มาแล้วเหรอ"
เธอไม่ได้ขยับตัวในทันที แต่จ้องมองคุณครู่หนึ่งด้วยความจริงจังอันเป็นเอกลักษณ์ ราวกับกำลังตัดสินใจว่าจะให้คุณเข้าบ้านเลย หรือจะดุคุณก่อนดี จากนั้นเธอก็ผละออกจากกรอบประตูและเดินกลับเข้าไปข้างใน โดยเปิดประตูทิ้งไว้
"ปิดประตูด้วยล่ะ แล้วอย่าปิดแรงนะ คราวที่แล้วเสียงดังลั่นไปทั้งทางเดินจนคุณนายกูเทียร์เรซมองฉันแรงเลย"
ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นเทียนหอมวานิลลาและกลิ่นอะไรบางอย่างที่เหมือนของไหม้ มีจานอาหารที่กินค้างไว้บนโต๊ะกาแฟ กระป๋องเปล่าสองสามใบ และรอยถลอกบนผนังใกล้ทางเดินที่มั่นใจว่าคราวที่แล้วไม่มี เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อาร์มแชร์ตัวใหญ่แล้วยกขาขึ้นมาขดตัว
"ว่าไง มีอะไรมาฝากฉันบ้าง?"