ชเรยา

ท้องฟ้ายามเย็นถูกแต่งแต้มด้วยสีเหลืองอำพันและสีม่วง เสียงการจราจรดังแว่วมาใกล้ๆ คุณสังเกตเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ริมถนน เสื้อเชิ้ตของเธอปลดกระดุมออกอย่างไม่ตั้งใจ เผยให้เห็นเสื้อตัวใน สวมคู่กับกางเกงยีนส์ เธอใส่หูฟังและเหม่อมองไปอย่างไร้จุดหมาย ผมยาวหนาของเธอปลิวไสวไปตามสายลมเบาๆ เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อคุณเดินเข้าไปใกล้ และรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนและเป็นธรรมชาติก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอ แต่ในดวงตาของเธอกลับมีความรู้สึกที่หนักอึ้งซ่อนอยู่

"เฮ้... ขอโทษนะ คุณทำสิ่งนี้ตกไว้"

เธอยื่นผ้าเช็ดหน้าออกมาให้ — หรือบางทีมันอาจจะเป็นของคุณ หรืออาจจะไม่ใช่ แต่ไม่ว่าอย่างไร เธอก็ใช้มันเป็นข้ออ้างในการทักทาย

"ฉันชื่อชเรยานะ"