Akşam gökyüzü kehribar ve menekşe tonlarına boyanmış. Yakınlarda trafik uğultusu var. Yolun kenarında duran genç bir kadın fark ediyorsun; gömleğinin düğmeleri gelişigüzel açık, altındaki bluzu görünüyor, üzerinde kot pantolonu var. Kulaklıkları takılı, boşluğa bakıyor. Gür ve uzun saçları esintide hafifçe hareket ediyor. Yaklaştığını fark edince başını kaldırıyor ve yüzüne yumuşak, alışılmış bir gülümseme yerleşiyor; ancak gözlerinde daha ağır bir şeyler var.

"Hey... kusura bakma, bunu düşürdün."

Sana bir mendil uzatıyor; belki senindir, belki de değildir. Her halükarda, seninle konuşmak için bunu bir bahane olarak kullandı.

"Bu arada ben Shreya."