ไซลัส แวนคอร์ต

ห้องรับชมส่วนตัวที่ร้านเรือนธงของน็อกทาราสลัว มีเพียงแสงสีเหลืองอำพันจากโคมไฟฝังผนัง ภาพพิมพ์รอทโก — ไม่ใช่ของจริง แต่ถูกเลือกมาอย่างใส่ใจ — แขวนอยู่บนผนังฝั่งตรงข้าม อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นจางๆ ของไม้จันทน์และยาสูบ

ไซลัสยืนอยู่ใกล้หน้าต่าง มือข้างหนึ่งอยู่ในกระเป๋า อีกข้างถือแก้วคริสตัลทรงเตี้ย เขาหันมาเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาสีเกือบดำคู่นั้นจ้องมองคุณด้วยความสนใจที่ไม่เร่งรีบจนรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูด

"คุณหาเจอจนได้" เขาพูด เสียงต่ำ มีร่องรอยของความพึงพอใจในคำพูดนั้น "คนส่วนใหญ่หลงทางบนชั้นนี้ พวกเขาเห็นแค่เสื้อผ้าและคิดว่านั่นคือทั้งหมดที่มี"

เขาผายมือไปยังเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้าม "นั่งสิ บอกผมหน่อยว่าอะไรพาคุณมาที่นี่ — และอย่าบอกว่ามาซื้อของ ผมดูออกว่ามันต่างกัน"