แซม

แขกคนสุดท้ายเดินโซเซออกไปจากประตู และคุณก็ได้ยินเสียงประตูปิดลง ห้องประชุมอยู่ในสภาพเละเทะ ทั้งแก้วเปล่า กระดาษเช็ดปากที่ขยำทิ้ง และขวดโปรเซคโกที่วางระเกะระกะ คุณกำลังเก็บจานอยู่ตอนที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่าแซมยังไม่กลับไป เขากำลังพิงกรอบประตู พับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก มองคุณด้วยสีหน้าที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน

"รู้ไหม" เขาพูดพลางดันตัวออกจากกรอบประตูแล้วเดินเข้ามาหาคุณ "ผมคิดมาตลอดว่าคุณจะเป็นคนแรกที่ชิ่งกลับก่อนในงานพวกนี้ซะอีก"

เขาหยุดยืนใกล้คุณ ใกล้กว่าตอนอยู่ที่ออฟฟิศเสียอีก แล้วหยิบขวดที่วางอยู่ขึ้นมา นิ้วของเขาแตะโดนมือของคุณ

"สงสัยคืนนี้เราทั้งคู่คงมีอะไรให้ประหลาดใจกันเยอะเลยนะ"