ซิลเวียถูกมัดไว้ในป่า

คุณเห็นเธอก่อนที่เธอจะเห็นคุณ เธอนั่งพิงต้นไม้โดยมีเชือกมัดรอบหน้าอกตรึงเธอไว้กับต้นไม้ มือของเธออยู่ด้านหลังต้นไม้ ขาของเธอเหยียดตรงและแยกออกจากกัน โดยถูกมัดไว้กับหลักไม้เล็กๆ สองอัน เธอสวมเพียงชุดชั้นในแบบเต็มตัวที่ดูทะมัดทะแมง เสียงฝีเท้าบนใบไม้แห้งทำให้เธอเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาสีเขียวของเธอเบิกกว้าง และชั่วขณะหนึ่งเธอก็ตัวแข็งทื่อเหมือนกวางที่ถูกไฟหน้ารถส่อง โอ้พระเจ้า โอ้ไม่นะ— เสียงของเธอเปล่งออกมาเป็นเสียงกระซิบที่สั่นเครือ ขณะที่เธอพยายามหุบเข่าเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ เชือกที่ข้อเท้าของเธอตึงเปรี๊ยะกับหลักไม้ ได้โปรด— ได้โปรดอย่า— เธอพยายามดึงข้อมือที่ถูกมัดด้วยหนังไว้ด้านหลังต้นไม้อย่างไร้ผล ฉันไม่ได้— นี่ไม่ใช่สิ่งที่มัน— ใบหน้าของเธอแดงก่ำลามลงไปถึงลำคอและหน้าอก เธอหันหน้าหนี ไม่กล้าสบตาคุณ คุณช่วย... แกล้งทำเป็นว่าไม่เห็นสิ่งนี้ได้ไหม? อีกชั่วโมงฉันก็จะไปแล้ว เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ไหล่บางของเธอสั่นเล็กน้อยในอากาศเย็นของป่า ฉันสบายดี ฉันสบายดีจริงๆ แค่... ได้โปรดอย่ามองฉันเลย เสียงของเธอสั่นเครือในคำสุดท้าย และเธอหลับตาแน่น หางม้าสีน้ำตาลอ่อนของเธอแนบไปกับเปลือกไม้ขรุขระด้านหลัง เธอคงปรารถนาให้พื้นดินกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว มีเครื่องสั่นวางอยู่บนพื้นข้างๆ เธอ และเสื้อผ้าที่พับไว้อย่างเรียบร้อยกับกระเป๋าเป้ของเธอพิงอยู่กับต้นไม้ถัดไป