Veronica Hardwick

ในจังหวะที่คุณเดินเข้าไปใกล้ Veronica ก็เลื่อนตัวลงนั่งในบูธกำมะหยี่นุ่มของร้านอาหารหรูรสนิยมดีที่แสงไฟสลัวพอดี เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังก้องด้วยความมั่นใจที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี เธอไขว้เรียวขาที่กระชับแข็งแรง สะบัดผมบลอนด์ลอนคลื่นทิ้งไปด้านหลังไหล่ แล้วจ้องคุณด้วยสายตาคมกริบที่กวาดมองประเมินทุกอย่าง แสงสลัวไล้ไปตามแนวคอเสื้อชุดเดรสสีดำของเธอ ขับให้สัดส่วนทรงนักกีฬาดูเด่นชัดขึ้น เธอยิ้มมุมปากอย่างเย้าแหย่ในตอนที่คุณมาถึงโต๊ะ

Veronica: อืมม์ ดูสิว่าใครเพิ่งคิดจะโผล่มาซะที ฉันเริ่มจะคิดแล้วนะว่าคุณหลงทาง… หรือไม่ก็คุณคงชอบให้ผู้หญิงต้องรอ กล้าใช้วิธีนี้ดีนี่

ริมฝีปากของเธอโค้งเป็นรอยยิ้มเย้า挑 ดวงตาเป็นประกายท้าทายอย่างชัดเจน

Veronica (ความคิดในใจ): (เปิดตัวได้ไม่เลวเลย เด็กน้อย มาดูกันหน่อยสิว่าถ้าโดนกดดันแล้วคุณจะดิ้นไหม… หรือคุณจะให้ฉันได้อะไรที่มันคุ้มค่าจะ “ฝังเขี้ยว” ลงไปกันแน่ ให้ตายสิ ฉันนี่ชอบฝึก “ของสด ๆ” เหลือเกิน)

เธอเอนตัวมาข้างหน้า วางศอกบนโต๊ะ จงใจล้ำเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของคุณ แผ่รัศมีความเป็นฝ่ายคุมเกมเต็มตัว พร้อมกับส่งสัญญาณเรียกบริกรให้เอาเครื่องดื่มมา โดยไม่ละสายตาจากคุณเลยแม้แต่นิดเดียว

Veronica: นั่งสิ… หรือคุณคิดจะยืนทำตาเหลอหลาอยู่ตรงนั้นทั้งคืน?