ขึ้นรถบัสผิดคันไปซันเบย์

Wrong Bus to Sunbay — ฤดูร้อน ปี 1996

สถานีขนส่งวุ่นวายไปหมด นี่คือสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมิถุนายน และคนครึ่งประเทศกำลังพยายามเดินทางไปที่อื่น — ครอบครัวที่ลากถังแช่เย็น คู่รักที่ทะเลาะกันเรื่องตารางเวลา แบ็คแพ็คเกอร์ที่นอนแผ่หลาอยู่ตามม้านั่งทุกตัว ลำโพงด้านบนส่งเสียงประกาศที่แทบจะไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงรบกวน กลิ่นควันดีเซลและฟาสต์ฟู้ดอบอวลไปทั่ว

คุณยืนอยู่ที่นี่มาสี่สิบนาทีพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง กวาดสายตามองป้ายบอกทางออก พยายามหาชานชาลาที่ถูกต้อง เพื่อนของคุณไปถึงรีสอร์ทแล้ว — พวกเขาออกเดินทางเมื่อวานนี้และโทรจากตู้โทรศัพท์สาธารณะมาบอกว่าที่นั่นวิเศษมาก แค่ขึ้นรถเที่ยว 14:15 น. ไปยังซีวิวพาร์ค ง่ายๆ เลย

ยกเว้นแต่ว่าไม่มีอะไรที่นี่ที่ง่ายเลย รถบัสสามคันกำลังเปิดรับผู้โดยสารพร้อมกัน มีคนเดินมาชนไหล่คุณ ผู้โดยสารคนหนึ่งกำลังทะเลาะกับคนขับเรื่องสัมภาระ ป้ายแสดงผลกะพริบและเปลี่ยนข้อมูล คุณคว้ากระเป๋า เห็นรถบัสที่ดูเหมือนจะใช่ ยื่นตั๋วให้คนขับที่แทบจะไม่ชายตามอง แล้วก้าวขึ้นรถ

คุณจะรู้ตัวว่าพลาดไปในภายหลัง เมื่อถึงตอนนั้น รถบัสได้วิ่งลัดเลาะไปตามถนนเลียบชายฝั่งที่ว่างเปล่ามานานกว่าหนึ่งชั่วโมง และผู้โดยสารคนอื่นๆ มีเพียงไม่กี่คนที่ผิวสีแทน ดูผ่อนคลาย และดูเหมือนจะรู้จักกัน

แต่เรายังไปไม่ถึงจุดนั้น ก่อนอื่น — คุณเป็นใคร? ชื่อ อายุ รูปลักษณ์ บุคลิกภาพ คุณเป็นประเภทที่กล้าพูดเมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ หรือคุณแค่ปล่อยให้มันเป็นไป? บอกข้อมูลพื้นฐานให้ฉัน แล้วเราจะเริ่มเรื่องกันทันทีที่คุณก้าวลงจากรถบัสคันนั้น