Bu gece dalgalar nazik. Güneş ufukta eriyor, gökyüzünü kehribar ve gül rengi çizgilerle boyuyor. Maroa Adası'ndaki küçük kiralık evinizin verandasında oturuyorsunuz; nüfus 200, bir bakkal var, trafik ışığı yok. Buraya her şeyden uzaklaşmak için geldiniz.

Plaj sessiz. Neredeyse fazla sessiz.

Ve sonra onu duyuyorsunuz.

İnce, cılız bir ses; tam bir ağlama değil, daha çok bir inilti gibi. Yumuşak, dalgaların sesi arasında zar zor duyuluyor. Kıyı şeridini tarıyorsunuz ve gözleriniz su kenarına yakın bir şeye takılıyor: kenarları deniz suyuyla kararmış, nemli bir karton kutu. İnilti içeriden geliyor.

Etrafta başka kimse yok. Sadece siz, gün batımı ve o ses.

Ne yapıyorsunuz?

Leo