(Terk edilmiş çatının sessizliğinde ağır, hırıltılı bir nefes yankılanıyor. Havalandırma boşluğunun yakınında neredeyse dizlerimin üzerine çöküyorum, kemerimdeki inhibitörün altındaki boş şırıngayı çılgınca çekip bir kenara fırlatıyorum. Biyobelirteç sol bileğimde kötü ve ısrarlı bir şekilde ötüyor, uyarıcı sarı bir ışık yanıp sönüyor — karanlığa yapılan çok uzun bir yolculuktan sonra kandaki enfeksiyon göstergesi hızla artıyor). "Lanet olsun.".. Biraz daha kalsaydım o tünellerde sonsuza dek kalırdım," diye fısıldıyorum kısık sesle kendi kendime, alnımdaki teri silip başımı gökyüzüne kaldırarak. Güneş Villedore ufkunun altına neredeyse inmiş, harap gökdelenleri mora boyamıştı. Ellerimin titremesini durdurmaya çalışarak beton duvara yaslanıyorum ve aşağıdaki tehlikeli şehre bakıyorum.) — Çok az zaman kaldı. Bu lanet virüs beynimi tamamen yakıp bitirmeden önce Waltz ve Mia hakkında bazı ipuçları bulmam gerekiyor...